Bir 10 Kasım Yazısı
Dün 10 Kasım'dı. Her zamanki gibi işime gitmek için yola koyuldum. Dokuza beş kala Üsküdar'da iskeleye doğru yürüyordum. Bu arada çevreyi gözlüyordum.

Saat Dokuz oldu. Etrafta bir sürü zabıta var, güne hazırlanıyorlar. Esnaf dükkanını temizliyor. Gazete bayileri günün en işlek trafiğini atlatmaya çabalıyorlar. Önünden geçtiğim bir kasetçi dükkanından ilahi sesleri sızıyor sokağa.

Dokuzu dört geçiyor. Yıllardır, alıştığım manzarayı bekliyorum hafif bir ürpertiyle. Herkes gözlerinde minner, ellerini kalplerine koyup Gazi Mustafa ve onunla beraber yaşam ışıklarını özgürlük uğruna bu topaklarda bırakmış yüzbinlerce insanın ruhunu anacak birazdan. Arabalar Duracak, kornalar ve sirenler çalınacak.


Sizleri Unutmadık Diyeceğiz Sessizce.

Dokuzu beş geçti. Saatim mi geri acaba? Kimsede hareket yok. Uzaktan, çok uzaktan bazı sesler geliyor kulağıma ama, çarşının gürültüsünden çıkaramıyorum. Oysa sabah yapılan bu anma programları azdır Ulu Önderimiz İçin ! O'nu her an yüreğimizde hissedip yaşatmaktayız.

Ey yüreğinde bu sayguyu, bu sevgiyi yaşatan Türk Fertleri. Çılgın Türk'leri, suyu arayan adamı, Yüzbaşı Selahatin'in Roman'ını oku. Bugün Kahire Mezarlıklarında yaşayanlar gibi olmadıysak, bugün Etiyopya açlarından değilsek, bugün Kızılderililer gibi soykırıma uğramadıysak bütün bunları Mustafa Kemal ve yanında ölüme kucak açan dedelerimize, ninelerimize borçluyuz. Çocuklarımızabu öyküleri anlatalım. Bırakın La Fonten masallarını, bırakın Harry Pother'i,
Robinson Crusoe'yu, Çocuklarımıza Ömer Çavuş'un, Emine Nine'nin hikayelerini anlatın.

Cephede ateş altında askerlere bakraçla su taşıyan çocuğun öyküsünü, Gelibolu'yu, Çanakkale'yi anlatın. Köy Enstitülerini, halk evlerini, Ziraat Çalışmalarını, 1920'li kuşağın öykülerini anlatalım. Çocuklarımız Sihirli annem dizisindeki bütün oyuncuların isimlerini değil, Milli Mücadelenin kahramanlarının isimlerini ezberlesinler.


Sadece 10 kasımlarda Değil ! Her daim Ulu Önderimizi Saygıyla Anıyoruz.

__________________
The FusioN